echo białych korytarzy

jedną dłonią
zamykają powieki nadziei
silikonowej bransoletki
w okaleczonych splendorach zmian

bezwstydnie palcem kłują
w kieliszki krwi pozostałej
z wczorajszej kolacji

wbici w ciasne kołnierze dumy
obmyślają własne wersje
rosyjskiej ruletki

coraz to nowe mgły
ogrzewasz policzkiem
nie-wchodzisz w grę
jak cień
w naturalnej selekcji
człowieczeństwa

dobrze wiesz jak łatwo
z obietnic budują krzyże