czasem dotykam Styksu

potrzeba mi jedynie najprostszej z dróg
by pomiędzy palcami zakwitł mech
zapachniało gobelinem koniczyny

przez całe życie poszukuję tego miejsca
w którym oddech napotyka dębowe ściany
pluton mrówek uwalniający od ciężaru
wiecznych wyzwań i osądów

gdzie w pajęczej pościeli odpocznę wreszcie
zjednoczona z naturą