sen

mój panie
gdy na niebo rzucasz smutek
gdy żalem okrywasz słońce
zastaw mu czas na oddech
na jeden uśmiech gorący

poniżej jesiennej mgły
w królestwie sennej rosy
tańczyłam kiedyś z elfem
o świcie pośród sosen

uniósł mnie w walcu radosnym
wykąpał w woniach wrzosu
aż zaszumiało mi w głowie
euforią słodkich głosów

potwm na skrzydłach motylich
mknęliśmy wśród rusałek
gdy chciał mnie pocałować
to ty koło mnie stałeś

gdy otworzyłam oczy
muzyka nagle ucichła
i cała kraina elfów
gdzieś bezpowrotnie znikła

za oknem szare niebo
łka nad straconą nadzieją
drobne dżdżu krople szepczą
że nic nie rozumieją

gdy z nieba spływa smutek
gdy żalem okrywasz słońce
zostaw mu czas na oddech
na jeden uśmiech gorący
mój panie