podróżne drzewa

widziała pani?
wyciągają ramiona
jak cienie żebraków czepiających się spódnic
witają okna wagonów
pozdrawiając wiecznych wędrowców

niech pani posłucha
jak czytają zapomnianą gazetę
komentując brukowe ploteczki

podglądają wakacyjne sny zakochanych
zawstydzone pocałunkiem rdzawych zasłon
ciężko wzdychają na pożegnanie