nie zrywaj pajęczyn

na kamiennej płycie pająk rozciągnął
swą sieć ekologicznie

nie rusza go smak błota przyklejony
na szwach łysej czaszki
do wspomnień soczystości oczu

dotykały karabinu zagubione
w bluźnierczych modlitwach kołysząc
cekiny łez inne po każdej salwie
czasem pomagały dziecku wypowiadać
pierwsze słowa
lub skulone szukały jutra na brudnych ulicach

oczodoły wciąż wyśpiewują że kiedyś
połączymy się pod stopami pokoleń