introspekcja

podchodzę na palcach do lustra
by nie obudzić drzemiących upiorów
one się zawsze pojawiają
prowadząc przez katakumby wspomnień
wyśmiewne każdym drgnieniem powieki

przez zaskoczenie rzucę zaklęcie
starym cieniom - niech śpią
aż do zatarcia konturów
i śmiała spojrzę w oczy obliczu bez dna
nie znajdę odłamków przeszłości