biały poranek

za oknem mlekiem mnie obudziło
zniknęła nuda ciężkiej szarości
woal dziewiczy przestrzeń owinął
boską paletę barw nam uprościł

zerkając sennie znad filiżanki
nie wskażesz miły dzisiaj na słońce
w perły odzianym późnym porankiem
zatęsknisz głośno do dni gorących

zapachu łąk ubranych w kokardy
ja szybko smętną sprawdzę godzinę
i jeszcze tylko łyk czekolady
zanim tą drogą mleczną odpłynę